บันทึกลับ....ของไฮโซคนโสด

ผมเป็นผู้ชายธรรมดาในสายตาของครอบครัวและเพื่อน ๆ รอบข้าง ๆ ก็ว่าผมก็จัดเป็นคนที่มีระดับ และมีหน้าตาในสังคม มีหน้าที่การงานที่ดี และมีธุรกิจส่วนตัวเล็ก ๆ ที่บางคนก็รู้จักด้วย สำหรับผลแล้วชีวิตผมก็เรื่อย ๆ นะครับ มีผู้หญิงเข้ามาสนใจก็หลายคน หลายคนเข้ามาแล้วก็จากไป บางคนก็เข้ามาและไม่อยากจะกลับมามาหาผมอีกเลย แปลกใจใช่มัยครับ ! บางทีผมก็ไม่ได้ดีสักเท่าไรกับผู้หญิงทุกคนหรอกครับ เหมือนผู้ชายทั่วไป ที่ทิ้งเค้าหรือเค้าทิ้งเราบ้าง ผมว่ามันก็คงจะเป็นเรื่องปกติใช่มัยละครับ สำหรับผมแล้วความรักก็เป็นสิ่งเติมเต็มในชีวิตดีนะครับ รู้สึกว่าชีวิตไม่เหงาเลยเวลามีคนเดินข้าง ๆ หรือ เวลาขึ้นเตียงด้วยกัน เอาตรง ๆ เลยแล้วกันนะครับตามประสาผู้ชายอย่างเรา ๆ ผมก็ใช้ชีวิตมาแบบนี้มานาน เจอคนเข้ามาในชีวิตก็มากมาย แต่ผมก็ยังไม่ได้แต่งงานสักทีเลยนะครับ สงสัยยังรักสนุกมั่ง แม้อายุจะหมุนไปเรื่อย ๆ แต่ผมก็ยังไม่ค่อยคิดว่าจะลงเอยกับใครในชีวิตเลยล่ะครับ แต่บางคนกลับทำให้ผมนึกสงสัยครับ ผู้หญิงธรรมดา ที่เราไม่ได้ตั้งใจจะรู้จักกัน และไม่ได้ตั้งใจจะผูกพันธ์อะไร แต่เธอกลับทำให้ผมสามารถคิดถึงเธอได้ ทำก็แปลกตัวเองจริงล่ะครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมไปเดินห้างและทำกระเป๋าตก เป็นกระเป๋าใบเล็ก ๆ แบบหนีบน่ะครับ ผมก็ไม่รู้มันตกหล่นไปเมื่อไร ด้วยใบเล็กเลยไม่ทันสังเกตในนั้นก็มีทั้งกระเป๋าสตางค์ และกุญแจคอนโดครับ ผมมีบ้านนะครับ แต่ผมก็ซื้อคอนโดไว้พักผ่อนเวลาอยากอยู่คนเดียว ผู้หญิงหน้าตาบ้าน ๆ ครับเธอเก็บกระเป๋าผมได้ และพยายามตามหาผม เพราะมีสติกเกอร์คอนโด เธอก็เลยตามหาผมที่คอนโดเพื่อจะเอาเอกสารคืนผม ผมก็คิดว่าเธอคงอยากจะได้เงินหรืออยากจะได้ของตอบแทน เพราะเธอขยั้นขยอให้ลงรับกระเป๋าเงินและกุญแจไม่งั้นเธอจะขึ้นไปเอง ทั้งที่ผมบอกให้เธอฝากกระเป๋าตังเอาไว้ เธอบอกว่าเงินตั้งเยอะ 5,000 น่ะครับในกระเป๋า ทำไมผมไม่ใส่ใจกับเงินของตัวเองเลย ถ้าไม่มีเงินว่าไปอย่าง จะลงมาเอามัย ไม่ลงมาจะขึ้นไปถึงห้องเลยนะ ผมเงียบและก็ไม่ได้สนใจเสียงที่เธอพูดครับ และผมก็วางสายโทรศัพย์จากใส่เธอ เธอก็โมโหเดินฉับ ๆ จากเคาเตอร์ด้านล่างขึ้นห้องผมเลยมั่งครับ วางสายแป๊ปเดียวเองเธอก็มาเคาะห้องของผมและโชว์กระเป๋าสตางค์หน้าห้องของผม ผมจำใจต้องเปิดประตูให้เธอ เธอทำหน้าหงิกใส่ผม ไม่พอใจที่ผมไม่ยอมลงไปเอาข้างล่าง สำหรับผมกลับคิดว่าเธอน่าจะต้องการอะไรจากผมแน่ ๆ หรือว่าเธอรู้ว่าผมเป็นใครแล้วอยากจะเข้าใกล้ผมกันละนี้ แต่ผู้หญิงหน้าตาจัดว่าแย่อย่างเธอ คงทำให้ผมสะเทือนใจไม่ได้ ผมคิดว่าให้เงินไปก็คงจะพอมั้ง ผมรับกระเป๋าจากเธอและหยิบแบงค์ 1000 บาทออกมาแล้ว ยื่นให้เธอแต่เธอบอกไม่รับเงินจากผมและยิ่งทำหน้าโมโหใส่ผมเข้าอีก เธอถอนหายใจระหว่างมองเข้าไปในห้องของผม อยากเข้ามาดูห้องเหรอ ผมถามเธอแบบหยั่งเชิง อือ!! ทำงานสายนี้ก็เจอคอนโดที่ไหนก็ดูไปหมดแหล่ะ ทำยิ้มน้อย ๆ เจ้าแผนการจริง ๆ เลย อยากจะเข้าใกล้ล่ะสิ ผมก็หน้าตาไม่ธรรมดานะ ดูดีมีชาติเหมือนกันครับ สาว ๆ ก็คงชอบแบบผม แม้ไหน ๆ เธออุตส่าห์ลงทุนขนาดนี้ ก็ให้เข้ามาเยี่ยมห้องผม ตอบแทนเธอเก็บกระเป๋าตังให้ผม "เข้ามาก่อนสิครับ ถ้าอยากจะดู" เธอยิ้มครั้งแรก ตั้งแต่เราเจอกัน เธอยิ้มเหมือนเด็กได้ของเล่น แถบจะกระโดดเข้าห้องผมด้วยความตื่นเต้น เพราะห้องผมแต่งสวยแล้วสิครับ ใครก็ชมว่าสวยมาก ๆ หรือว่าได้โอกาสนะ ผมแอบคิดเช่นนั้นเหมือนกัน และลอบมองเธอด้านหลัง อย่างสงสัยใคร่รู้ เธอกลับไม่ได้สนใจในตัวผมเลยครับ สอบถามผมเหมือนผมเป็นคนขายคอนโด และเธอเป็นลูกค้า คำถามมาเป็นกองร้อย 5555+ ผมอดยิ้มไปด้วยตอนที่คิดว่าหรือเราหลงตัวเอง ผมว่าเธอคงจำทำงานด้านนี้จริง ๆ ถึงได้รู้เยอะขนาดนี้ อือ คำถามสุดท้ายค่ะ คุณแต่งหมดไปเท่าไรคะ ห้องสวยและน่าอยู่มาก ๆ 5 ล้านครับ โอ้วแพงมาก ๆ เอาเงินไปทำอย่างอื่นน่าจะได้กำไรเยอะกว่านี้ เธอพึมพำเหมือนตกใจเอามาก ๆ ที่ราคาแต่งคอนโดเล็ก ๆ ของผมแพงกว่าราคาที่ผมซื้อคอนโดซะอีก ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสมาเยี่ยมชมคอนโดสวย ๆ ห้องหรู ๆ เธอโค้งคำนับพร้อมที่จะเดินออกจากห้องของเธอไป เอ่อ คุณคะ....... เธอมองไปที่ตู้เย็น และพูดเสียงเล็ก ๆ ว่า คือหิวน้ำ ขอน้ำแก้วได้มัยคะ เธอพูดเขิน ๆ เหมือนรบกวนเจ้าของบ้านที่ไม่รู้จักมากมาย อ้อ ขอโทษครับผมลืมเอาน้ำให้แขก ระหว่างผมเปิดตู้เย็น เธอก็บอกว่าเธอเดินมาจากห้างมาคอนโดผม เล่นทำเอาตกใจว่าเธอเดินมา แต่ดูจากสภาพแล้วก็คงเป็นคนไม่ค่อยจะมีตังนั้นแหล่ะนะ สำหรับผมมองเธอกินน้ำหมดแก้วรวดเดียว นี่คงหิวมากสินะครับ ผมถามเธออย่างจะแซว ๆ อื้อ ผมเทน้ำให้เธออีกแก้ว และเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของสองเรา ผมนึกขึ้นได้ทันทีว่าแฟนเก่าผมมาหา เธอขึ้นมาได้ยังไง ผมสงสัยจริง ๆ ในเวลานั้นผมแค่เลิกสงสัยและผลักหญิงสาวเข้าไปในห้องนอน ทั้ง ๆ ที่เธอยังไม่ได้ดื่มน้ำแก้วสอง พร้อมโยนร้องเท้าเข้าไปในห้อง คุณห้ามส่งเสียงดังนะครับ จนกว่าเพื่อนผมจะกลับไป เข้าใจมัย ผมซีเรียส เธอทำหน้างง ทำไม เธอยังไม่ทันจะต่อประโยคเลยครับ ผมก็ปิดมากเธอห้ามเสียงดัง และเปิดรับแฟนเก่าผม แฟนผมเร้าร้อนครับ นัวเนียผมใหญ่เลยตั้งแต่เจอกัน กอดรัดฟัดเหวี่ยงแทบไม่ทันได้หายใจ แต่ผมก็ยินยอมให้เธอทำเพื่อให้เธอพอใจแล้วรีบกลับไป เพราะเธอขี้หึงและโวยวายเอามาก ๆ เวลาไม่ได้ดั่งใจ ถ้ามาเจอ ผญ ในห้องผม เธอคงไม่ถามเหตุผล คงจัดการ ผญ คนนั้นจนสาแกใจเสียก่อนแล้วค่อยได้คุยกัน ผมแค่ไม่อยากจะให้เธอหมดอารมกับผมแหล่ะครับ พวกเรานัวเนียกันโซฟา ผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ จนผมลืมว่ามีอีกคนในห้องของผม นี่ 1 ชั่วโมงเลยนะ ผมรู้สึกได้ว่ามันแป๊ปเดียวแต่คนรอหนิผมไม่แน่ใจ และเมื่อเสร็จสิ้นทุกอย่าง ผมก็เกลี่ยกล่อมให้แฟนผมยอมจากผมไปจากห้อง แต่ไม่ง่ายสิครับ เธอเร้าร้อนเหลือหลาย อยากจะเปลี่ยนสถานที่เป็นห้องนอน ผมรีบจัดการเธอให้อยู่หมัดเลยครับ ยกที่ 2 ผ่านไปร่วมชั่วโมง ความเหนือยล้าทำให้พวกเราเผลอหลับเปลื่อยกายตรงโซฟา เธอทำให้ผมปลดปล่อยได้เสมอ